Όταν κάτι σχεδιάζεται για όλους, σπάνια ανήκει πραγματικά σε κάποιον. 😘
Κάποιοι επιλέγουν την ευκολία ενός πακέτου. Συγκεκριμένες ημερομηνίες, πρόγραμμα, επιλογές.
Και αυτό είναι απολύτως θεμιτό.
Απλώς δεν είναι αυτό που κάνω.
Δεν σχεδιάζω πακέτα ταξιδιών. Όχι επειδή τα πακέτα είναι λάθος. Αλλά επειδή ξεκινούν από μια διαφορετική λογική.
Ένα πακέτο πρέπει να λειτουργεί για πολλούς. Να είναι επαναλαμβανόμενο. Να μπορεί να συγκριθεί εύκολα.
Ο σχεδιασμός, όμως, ξεκινά αλλού.
Από έναν άνθρωπο. Από μια συγκεκριμένη στιγμή. Από κάτι που μπορεί να μην έχει ακόμη ειπωθεί ξεκάθαρα. Να μην το έχεις σκεφτεί ακόμα.
Δεν ξεκινά από το “πού θα πας”. Ξεκινά από το “γιατί τώρα”.
Γιατί αυτό το ταξίδι; Τι χρειάζεσαι σε αυτή τη φάση; Τι θέλεις να αλλάξει έστω και λίγο;
Όταν η αφετηρία είναι διαφορετική, διαφορετικό γίνεται και το αποτέλεσμα.
Δεν γεμίζω ημέρες για να “χωρέσουν όλα”.
Κοιτάζω πώς κινείται το ταξίδι.
Δεν ψάχνω τα “must” που έχουν όλοι. Ψάχνω τι ταιριάζει σε εσένα. Για να υπάρχει συνοχή.
Για να μπορείς να μπεις σε αυτό που ζεις.
Ο σχεδιασμός δεν είναι λίστα υπηρεσιών. Είναι τρόπος σκέψης.
Και στο τέλος, αυτό είναι που κάνει τη διαφορά.
Όχι μόνο το πού θα πας. Αλλά το πώς θα κινηθείς μέσα σε αυτό.
Τα πακέτα δίνουν λύσεις. Ο σχεδιασμός δίνει κατεύθυνση.
Και για μένα, αυτό είναι αρκετό.
Δεν είναι για όλους. Και δεν χρειάζεται να είναι.