Το καλύτερο μέρος ενός ταξιδιού δεν είναι πάντα αυτό που ψάχνουν όλοι. Είναι εκείνο που, για κάποιον λόγο, ένιωσες δικό σου.

Σχεδόν κάθε ταξίδι ξεκινά με την ίδια αναζήτηση: καλύτερα εστιατόρια, καλύτερες παραλίες, καλύτερα ξενοδοχεία.

Η λέξη «καλύτερο» μοιάζει καθησυχαστική. Υπόσχεται ότι, αν εμπιστευτείς μια δοκιμασμένη λίστα (best of), δεν θα χάσεις τίποτα σημαντικό. Και πολλές φορές έτσι είναι. Mια καλή λίστα σε γλιτώνει από μια κακή επιλογή, ένα ξενοδοχείο με σταθερά καλές κριτικές σου εξοικονομεί ώρες αναζήτησης. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν πιστεύουμε ότι το καλύτερο είναι το ίδιο για όλους.

Κάποτε έμεινα σε ένα μικρό ξενοδοχείο λίγο έξω από το κέντρο της Λουάνγκ Πραμπάνγκ. Δεν βρισκόταν σε καμία λίστα με τα «best». Δεν είχε την καλύτερη θέα, ούτε τις πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες.

Ήταν ακόμη σκοτάδι όταν με ξύπνησαν οι βαθιοί ήχοι από γκονγκ και καμπάνες. Λίγο αργότερα, τους διαδέχθηκαν ψαλμωδίες, και ύστερα ήρθε η σιωπή, μια σιωπή που γέμισε μόνο από τον απαλό ήχο γυμνών ποδιών πάνω στο χώμα, καθώς περνούσαν μπροστά μου οι μοναχοί με τους πορτοκαλί μανδύες, για την πρωινή τελετή συλλογής ελεημοσύνης. Θυμάμαι να στέκομαι στο μπαλκόνι νιώθοντας ότι παρακολουθούσα κάτι που δεν προοριζόταν για μένα, κι όμως μου το επέτρεπαν να το δω.

Δεν το είχα σχεδιάσει ούτε αναζητήσει, κι όμως είναι η εικόνα που θυμάμαι πιο έντονα απ’ όλες.

Από τότε σκέφτομαι συχνά ότι οι λίστες μάς βοηθούν να βρούμε τα πιο γνωστά μέρη, δεν μπορούν όμως να προβλέψουν ποιο μέρος θα σημαίνει κάτι για εμάς. Το ίδιο σύνδρομο της λίστας που μας κάνει να βλέπουμε μόνο ό,τι ήδη περιμέναμε. Αυτό δεν εξαρτάται μόνο από τον τόπο, αλλά και από τη στιγμή, τη διάθεσή μας, τον λόγο για τον οποίο ταξιδεύουμε εκείνη ακριβώς την περίοδο.

Το ίδιο καφέ που για κάποιον είναι απλώς μια στάση, για κάποιον άλλον μπορεί να γίνει η πιο ζωντανή ανάμνηση ολόκληρου του ταξιδιού.

Η πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση δεν είναι ποιο είναι το καλύτερο. Είναι: ποιο είναι το σωστό για μένα, τώρα; Γιατί οι τόποι δεν αποκαλύπτονται με τον ίδιο τρόπο σε όλους.

Το πιο πολύτιμο κομμάτι ενός ταξιδιού δεν είναι να κάνεις αυτό που έκαναν όλοι πριν από σένα. Είναι να ανακαλύψεις ότι, κάποιες φορές, αυτό που έψαχνες δεν ήταν ποτέ το «best». Ήταν απλώς δικό σου.