Όταν κάτι σχεδιάζεται για όλους, σπάνια ανήκει πραγματικά σε κάποιον.

Μια ταξιδιώτισσα μού έστειλε πρόσφατα ένα link. Ένα έτοιμο πρόγραμμα δέκα ημερών, με συγκεκριμένες ημερομηνίες, σταθερή τιμή και μια λίστα από όσα «περιλαμβάνονται». Με ρώτησε αν κάτι τέτοιο θα ήταν πιο απλό.

Και είναι. Πραγματικά.

Ένα έτοιμο πρόγραμμα έχει δοκιμαστεί ξανά και ξανά. Ξέρει τι λειτουργεί για τους περισσότερους. Σου λύνει αμέσως δεκάδες αποφάσεις που αλλιώς θα έπρεπε να πάρεις μόνος σου.

Δεν είναι λάθος επιλογή. Απλώς δεν είναι ο τρόπος που δουλεύω εγώ, όπως έγραψα και στο Γιατί Υπάρχει το Skydream.

Γιατί ένα πρόγραμμα φτιαγμένο για πολλούς πρέπει, από τον ορισμό του, να αφαιρέσει ό,τι είναι πολύ συγκεκριμένο. Πρέπει να ταιριάζει σε κάποιον που θέλει ξεκούραση και σε κάποιον που θέλει κίνηση. Σε κάποιον που ταξιδεύει πρώτη φορά και σε κάποιον που έχει ήδη δει τα πάντα. Για να ταιριάζει σε όλους, τελικά δεν ταιριάζει απόλυτα σε κανέναν.

Πριν σκεφτώ προορισμό για έναν άνθρωπο, τον ρωτώ κάτι πολύ πιο απλό: τι αναζητά αυτή την περίοδο της ζωής του. Αν χρειάζεται να επιβραδύνει ή να θυμηθεί γιατί του αρέσει να ταξιδεύει. Αν θέλει να γιορτάσει κάτι ή απλώς να εξαφανιστεί για λίγο από την καθημερινότητά του. Αυτή είναι η αφετηρία της Τελετουργίας μας, μιας διαδικασίας που ξεκινά πολύ πριν κλείσουν τα εισιτήρια.

Αυτές οι απαντήσεις καθορίζουν περισσότερα από όσα φαντάζεται κανείς αρχικά,  όχι μόνο το πού, αλλά και το πόσο γεμάτες θα είναι οι μέρες, πόσο κοντά ή μακριά θα βρίσκεται το ένα σημείο από το άλλο, πού αξίζει να μείνει ένα κενό, χωρίς να χρειάζεται να γεμίσει.

Θυμάμαι έναν ταξιδιώτη που ήθελε αρχικά να «δει όσο περισσότερα γίνεται» σε ένα ταξίδι μιας εβδομάδας. Στη συζήτηση όμως φάνηκε ότι αυτό που πραγματικά χρειαζόταν ήταν να μη σκέφτεται τίποτα για μερικές μέρες. Καταλήξαμε σε ένα πρόγραμμα πολύ πιο “αδειανό” απ’ όσο φανταζόταν στην αρχή. Μου είπε μετά πως ήταν το πρώτο ταξίδι που δεν επέστρεψε πιο κουρασμένος απ’ όσο έφυγε.

Αυτό δεν θα προέκυπτε από μια έτοιμη λίστα επιλογών.

Χρειάστηκε κάποιος να ρωτήσει πρώτα, και μετά να σχεδιάσει.

Στο τέλος, δεν μετράει αν κάποιος είδε περισσότερα αξιοθέατα από κάποιον άλλον. Μετράει αν, όταν επέστρεψε, ένιωσε ότι εκείνες οι μέρες ήταν πραγματικά δικές του.

Γι’ αυτό δεν φτιάχνω πακέτα.

Αγγελική